Universiteitsziekenhuis Istanboel

De arts die ik in Leeds ontmoette had woord gehouden, in mei 1984 werd ik gevraagd naar Istanboel te komen, om hun Ultra Imager te komen installeren.
Op 10 mei, mijn verjaardag, zat ik dus in Istanboel. Ik had van Yolanda Köpp een sigaar meegekregen en ik heb 's avonds in het hotel een fles wijn besteld. Ik zat in kamer dertien en heb de fles wijn telefonisch besteld. Toen die er na een half uur nog niet was heb ik nog eens gebeld en het bleek dat de fles in kamer dertig bezorgd was (een Turk Engels?), ik kreeg mijn fles wijn alsnog.
In het ziekenhuis aangekomen bleek dat er nogal wat mis was met het apparaat, tot bedradingsfouten aan toe. Het bleek één van de laatste apparaten die net voor de verhuizing van het Amerikaanse bedrijf verscheept was. Het personeel was in opstand om die verhuizing en hebben op die manier de zaak gesaboteerd. Ik heb delen uitgebouwd en teruggestuurd naar Amerika, in november ben ik terug geweest om de klus af te maken.
Of ik ook nog even naar Ankara wilde, want daar hadden ze ook een Ultra Imager. Ook daar heb ik de caliper wijziging doorgevoerd.
Toen ik in het ziekenhuis in Ankara was, stond alles een minuut stil, inclusief al het verkeer. Het bleek de sterfdag van Mustafa Atatürk, de grondlegger van de van de republiek Turkije. Natuurlijk hield ik ook een minuut stilte. Het personeel was daar zeer verbaasd over en bedankte mij hartelijk.